ನಿನ್ನನ್ನೂ... ಕಣ್ ತುಂಬಾ... ನೋಡುವಾಸೆ.. ಎಲ್ಲಿರುವೇ...? (ಭಾಗ ೧)

ಈ ನಾಗು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೆಯೇ..
ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ವಿಷಯ ಹೇಳುವದೇ ಇಲ್ಲ...

ಎಲ್ಲಾ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್... ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ....

"ಪ್ರಕಾಶು... ನಿನಗೊಂದು " ಸರಪ್ರೈಜ್ ".. ಇದೆ...
ಬಹುದಿನದ ಆಸೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ..."..

ನಾಗು ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಈ ಥರ ಹೇಳಿದಾಗ ನನಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ..

" ನಾಗು.. ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳೊ.. ಪುಟ್ಟಾ...
ಹೀಗೆಲ್ಲ .."ಸಡನ್ ಸರಪ್ರೈಸ್" ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವಯಸ್ಸು ನಂದಲ್ಲಪ್ಪ...
ಒಂದು ಸಾರಿ ಅಟಾಕ್ ಆಗಿದೆ ಮಾರಾಯಾ..."

"ಬಿಡ್ತು ಅನ್ನು...!
ಒಂದು ಕ್ಲೂ ಕೊಡ್ತೀನಪ್ಪಾ...
ನನ್ನಿಂದ ನಿನಗೊಂದು ಸಹಾಯ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ..
ಇದರ ಬಗೆಗೆ ನಿನಗೊಂದು ಫೋನ್ ಬರುತ್ತದೆ...
ನೀನು ಇಷ್ಟು ದಿನ ಕಾಯ್ತಾ ಇದ್ದುದು..ಹಣ್ಣಾಗ್ತದೆ..
ಇನ್ನೂ ಮುಂದಿನದು ನಾನು ಹೇಳಲಾಗುವದಿಲ್ಲ..
ಸಾರಿ ಕಣೊ.."

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಇಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ...

ಆಗಾಗ ನನ್ನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಳ ಬಿಡುವದು ಅವನ ಅಭ್ಯಾಸ...
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತಿಂದ ಅನ್ನ ಜೀರ್ಣವಾಗುವದಿಲ್ಲ ಅವನಿಗೆ..
ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ....ಸ್ವಲ್ಪ ಹಾಗೇಯೇ....ಆತ...

ಏನಿರ ಬಹುದು...?

ವಿಜಯಾ...!!.. ?...?

ಇರಬಹುದಾ...? ಸ್ವಲ್ಪ ಪುಳಕಿತನಾದೆ....!

"ನನಗೊಂದು ಮಹದಾಸೆ"ಯಿಂದ ಅಪರಾಧಿ ಮನೋಭಾವ...
ತನಗೆ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತ ಆಗಾಗ ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದ...!

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರ ಬಹುದಾ...?

ಕೆಲವು ಸಾರಿ ನನ್ನ ಮಡದಿಗೆ ವಿಷಯ ಹೇಳಿರುತ್ತಾನೆ...

ಮಡದಿಗೆ ಕೇಳಿದೆ.."ನಾಗು ಏನಾದರೂ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದ್ದನಾ...?"

"ಏನು ಹೇಳ ಬೇಕಿತ್ತು.. ನಾಗು ನನಗೆ..?
ನೀವು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ನಾಗು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ವಿಚಿತ್ರ ನಮೂನೆಗಳು..
ಯಾರಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಂಥ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲ......"

ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಕೊಟ್ಟಳು..

ನಾನು ಏನು ಅಂತ ಕೇಳಲಿ......?

ವಿಜಯಾ ವಿಷಯ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದಾನಾ ಅಂತನಾ...?

ಹೇಗೆ ಕೇಳಲಿ...?

"ವಿಜಯಾ ... ಅಂದರೆ ಅಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಆಸೆಯಾ ನಿಮಗೆ?"

ಅಂತ ಕಾಲೆಳೆಯುವದಕ್ಕೆ ಶುರು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡರೆ...?

"ಏನಿಲ್ಲ ಬೀಡು.." ಅಂತ ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದೆ...

ಆ.. ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ದಿನಗಳು...
ಮಾತಿಲ್ಲದೆ ..
ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಸಂಭಾಷಣೆಗಳು....

ಪ್ರೀತಿ.., ಪ್ರೇಮ.., ಬದುಕಿನ ಆಳವರಿಯದ ಹರೆಯದ...
ಬರೆ... ಬಣ್ಣದ ಕನಸಿನ ದಿನಗಳು....

ಅವೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗಳಾ...?
ವಿಜಯಾಗೆ ಅಂಥಹ ಭಾವನೆಗಳಿದ್ದವಾ...?

ಅವಳ ನಗು...
ದಟ್ಟ ಕಣ್ಣುಗಳು....
ನನ್ನೆದೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಗೆ ಉಳಿದು ಬಿಟ್ಟಿವೆ...

ನೆನಪಾದಗಲೆಲ್ಲ ಎದೆಯಲ್ಲೊಂದು ಛಳಕು...
ಅದು ನೋವಾ... ಸುಖವಾ...?

ಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ... ಆ ಕ್ಷಣಗಳು...
ಆ ದಿನಗಳ ನೆನಪಿನ ಮೆಲುಕು.. ಸಿಹಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ....

"ಇದೇ.. ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲೇ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಪಟ್ಟಿದ್ದೆ ಕಣೆ...!"..

ಅಂತ ನನ್ನಾಕೆಗೊಮ್ಮೆ ತೋರಿಸ ಬೇಕೆಂಬ ನನ್ನ ಹಂಬಲ ಈಡೇರುತ್ತಿದೆಯಾ...?

ನಾಗು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೆ ಆಗುತ್ತದೆ....


ನಾನು ಹೆಬ್ಬಾಳದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ...... ಎಂದಿನಂತೆ...

ಗೆಳೆಯ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನನಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡು ಚಟ ...
ಮಾಡಲೆಂದು ನೋಡಿದಾಗ ಮಿಸ್ಸಡ್ ಕಾಲ್ ಕಾಣಿಸಿತು..
ಅದಕ್ಕೇ ರಿಂಗ್ ಮಾಡಿದೆ...

"ಹಲೋ.. ನಾನು ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗಡೆ ಅಂತ...
ನನಗೆ ಈ ನಂಬರಿಂದ ಕಾಲ್ ಬಂದಿತ್ತು.. ಯಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ...."
ಅಂದೆ...

ಆ ಕಡೆಯಿಂದ ಧ್ವನಿ ಏನೂ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ...
ನಾ ಮತ್ತೆ "ಹಲೋ" ಅಂದೆ...

ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಹೆಣ್ಣು ಧ್ವನಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ "ಹಲೋ" ಅಂದಿತು...

ವಿಜಯಾ ಧ್ವನಿ ಹೀಗಿರ ಬಹುದಾ...? ನನ್ನೆದೆ ಢವ.. ಢವ ಅನ್ನತೊಡಗಿತು...

"ನೀವು ಯಾರೆಂದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.."

" ನಿಜವಾಗಿಯೂ ...ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲವಾ...?"

ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಗಂಡಿನ ಧ್ವನಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಝಾಡಿಸಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ..
ಈಗ ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಮನಸ್ಸು ಬರಲಿಲ್ಲ...

"ಇಲ್ಲಾರಿ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.."

"ನಿಮ್ಮ ಬ್ಲಾಗ್ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಓದುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ...
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತೀರಿ ನೀವು..."

"ಥಾಂಕ್ಸ್.. ನೀವು ಯಾರು..?"

"ನಿಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸ್ ಮೇಟ್... ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ನಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಓದಿದ್ದೇವೆ.."

ಅಯ್ಯೋ... ದೇವರೆ.. ಇದೇನಿದು...?
ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆಯಾ...?

ಏನು ಕೇಳಲಿ..?
ಏನು ಹೇಳಲಿ..?
ಕೈಯೆಲ್ಲ ...ಬೆವರ ತೊಡಗಿತು...

ವಿಜಯಾ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದು ನಸು ನಕ್ಕಂತೆ ಭಾಸ ವಾಯಿತು...

ಕಾರ್ ಸ್ಪೀಡ್ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದೆ...

" ಕ್ಲಾಸ್ ಮೇಟಾ..? ಯಾರು..?"

"ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲವಾ,,,? ಪ್ರಕಾಶಾ.... "

"ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ... ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ..."

" ಬಹುವಚನ ಬೇಡೋ... ಮಾರಾಯಾ..!.. ಅದು ರೂಢಿ.. ಇಲ್ಲ...
ನೀನು ಡ್ರಾಯಿಂಗ್ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿದ್ದ ಚಿತ್ರ ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದೆ..
ನೀನೇ ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀಯಾ..."

ಅರೆ... ಇದು ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ...

"ಪ್ರಕಾಶ.. ನನಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಎರಡು ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳಿದ್ದಾರೆ..
ಒಬ್ಬಳು ಸಾಫ್ಟವೇರ್ ಇಂಜನೀಯರ್.. ನಿನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಓದುತ್ತಾಳೆ..
ನಿನ್ನ ಬ್ಲಾಗ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡ್ತಾಳೆ...
ಅವಳೇ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಬಗೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾಳೆ...
ನೀನು ಬರೆದದ್ದೆಲ್ಲ ಓದಿದ್ದೇನೆ..."

ಹೌದಾ...?"

" ನೀನು ಬರೆದ " ನನಗೊಂದು ಮಹದಾಸೆ " ಓದಿದೆ..."

ಬ್ಲಾಗ್ ಯಾರಾದರೂ ಹೊಗುಳುತ್ತಾರೆಂದರೆ ಏರಿಬಿಡುವ ನನಗೆ...
ಹೀಗೆಲ್ಲ ಹೊಗಳಿದರೆ ಏನಾಗಿರ ಬೇಡ...!

ನನಗೆ ಹ್ರದಯ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಿತ್ತು....

"ಪ್ರಕಾಶಾ...ವಿಜಯಾ ಅನ್ನೋದು..
ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಅಲ್ಲ ..!
ವಿಜಯಾ ಹೆಸರು ಬೇರೇನೇ ಇದೆ ..ಅಲ್ಲವಾ..?......"

"ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಹೇಗೆ ಬರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ..?

"ಅದೂ ಸರಿ ಅನ್ನು.."

ಹೌದಾ...? ದೇವರೆ.. ಇದೇನಿದು...?
ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳ ಕನಸು ನಿಜವಾಗುತ್ತಿದೆಯಾ...?

ಈಗ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು..?
ಏನು ಮಾತಾಡ ಬೇಕು...??

ಬಾಯೆಲ್ಲ ಒಣಗಿದ ಅನುಭವ....!

"ಪ್ರಕಾಶ.. ಬ್ಲಾಗ್ ಓದಿ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ..
ನಿನ್ನ ಸಂಸಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಅಂತ.. ನಿನ್ನ ಮಗ ಚಂದ ಇದ್ದಾನೆ..
ಬಹಳ ಖುಷಿಯಾಗ್ತಿದೆ.."

" ನೀನು ಹೇಗಿದ್ದೀಯಾ..?"

" ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀನಿ...ಎರಡು ಮಕ್ಕಳ ಸಂಗಡ.. ಇದ್ದೇನೆ..
ನಾಗೂ ಮನೆಯ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಪೂಜೆಗೆ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ ..
ಬಾ ಅಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ...
ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳೂ ಬರ್ತಾರೆ.. "

ನನಗೆ ಟೆನ್ಷನ್ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗ ತೊಡಗಿತು...

"ನೀನು ವಿಜಯಾನಾ..? ಪ್ಲೀಸ್ ಹೇಳು.."

" ನಾನು ಹೇಗೆ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ...?
ನೀನು ಹೇಳಿದರೆ ತಾನೆ ..?
ಈಗ ಗೊತ್ತಾದರೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ...?
ಒಂದಷ್ಟು ಹಗಲು ಕನಸು...ಅಲ್ಲವಾ...? "

ಆದರೂ... ನನ್ನ ಆಶಾಗೆ ..
ವಿಜಯಾ ತೋರಿಸೊ ಆಸೆ ಇದೆ...
ಮತ್ತೆ ಯಾವುದೇ ಕೆಟ್ಟ ಉದ್ದೇಶ ಇಲ್ಲ.."

"ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ ಕಣೊ...
ಪುಕ್ಕಲು..ಹಿಡಿ ಕಡ್ಡಿಯ ಹಾಗಿದ್ದೆ ಆಗ....
ಡುಮ್ಮ ಆಗಿದೆಯಂತೆ.. ನೀನೆ ಬರ್ಕೊತಿಯಲ್ಲ..."

ನನ್ನ ತಾಳ್ಮೆ ...ಸಹನೆಯ ಕಟ್ಟೆ ಮೀರತೊಡಗಿತು....

" ಪ್ರಕಾಶಾ ...
ಈ ...ಛಾನ್ಸು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ನು ಸಿಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ... !

ಬಿಡ ಬೇಡ ಕೇಳು ...!

ಒಳಗಿನ ಮನಸ್ಸು ಕೂಗ ತೊಡಗಿತು...!!

"ನೀನು ವಿಜಯಾ ಹೌದೋ ಅಲ್ಲವೊ...?
ನಿನ್ನ ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಹೇಳು ಮಾರಾಯ್ತಿ..
ನನಗೆ ವಿಜಯಾ ಹೌದಾ ಅಲ್ಲದಾ ಗೊತ್ತಾಗ್ತದೆ..."

ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಪೋಲಿಸ್ ಕಾರು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ...

ನಾನು ಗ್ಲಾಸ್ ಇಳಿಸಿದೆ...

"ಸರ್ ... ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ಮೋಬೈಲು...
ಯೂಸ್ ಮಾಡಬಾರದು...
ಐನೂರು ರುಪಾಯಿ ಫೈನ್ ಕಟ್ಟಿ..."

ಇವನು ಈಗಲೇ.. ವಕ್ರಿಸ ಬೇಕಾ...? ಛೇ...

" ಸ್ವಲ್ಪ ಇರಿ ಸಾರ್...ಫೈನ್ ಕಡ್ತೀನಿ.. ಮಾತು ಕಂಪ್ಲೀಟ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ.."

"ಹಲೋ ನೀನು ಯಾರು...?
ನಿಜವಾದ ಹೆಸರು ಹೇಳು ಮಾರಾಯ್ತಿ.. ಪ್ಲೀಸ್.."

"ಪ್ರಕಾಶಾ... ನಾಗೂ ಮನೆ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ ಪೂಜೆಗೆ ನಾಳೆ ಬರ್ತೀನಿ..
ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬರ್ತೀನಿ.. ಅಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ...
ಸ್ಸಾರಿ... ನೀನು... ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡ್ತಿರೋದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ....
ನೀನು ಫೈನ್ ಕಟ್ಟು... ಬೈ.."

ಫೋನ್ ಕಟ್ ಆಯಿತು...

ಛೇ,,...!

ನಾನು ಫೈನ್ ಕಟ್ಟಲು ಜೇಬು ತಡಕಾಡಿದೆ...

ಎದೆಯ ಢವ.. ಢವ ಶಬ್ದ ಹೊರಗಡೆ ಕೇಳುವ ಹಾಗೆ ಬಡಿದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು...
ದೇವಾಲಯದ ನಗಾರಿಯ ಹಾಗೆ...

ಏಸಿಯಲ್ಲೂ ಸೆಖೆಯಾಗಿತ್ತು...

ಹೇಳಲಾಗದ ಭಾವ ..
ಖುಷಿನಾ.. ನೋವಾ...
ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ... ಬೆವರು ಹನಿಹನಿಯಾಗಿತ್ತು...!


( ನಾನು ಬರೆದ ನನಗೊಂದು ಮಹದಾಸೆ. ಓದಿ...)